Infekcje w obrębie stóp i paznokci. Jak ich uniknąć?

O infekcje stóp i paznokci nietrudno. Patogeny są obecne wszędzie – a szczególnie w miejscach publicznych, z których korzystamy na co dzień. Czy zatem możliwe jest uniknięcie zakażenia? Tak! Przestrzeganie zasad profilaktyki zmniejsza ryzyko infekcji w obrębie stóp i paznokci.

Infekcje stóp i paznokci

Dwie najczęstsze infekcje stóp i paznokci, z którymi Pacjenci zgłaszają się do gabinetu podologicznego to grzybica i kurzajki wirusowe. Zdarza się także, że dochodzi do zakażenia ran, które powstały z innych powodów.

Infekcje stóp i paznokci: grzybica

Grzybica to bardzo powszechna choroba i według szacunkowych danych dotyka nawet ¼ Polaków. Za jej rozwój odpowiadają grzyby chorobotwórcze, dermatofity lub grzyby pleśniowe. Zakażenie może obejmować skórę stóp lub paznokcie. Objawy grzybicy zależą od rodzaju. Wyróżnia się:

1. grzybicę międzypalcową – świąd między palcami, pękanie skóry, pieczenie, maceracja naskórka,
2. grzybicę potnicową – nadpotliwość, żółty nalot na skórze,
3. grzybicę złuszczającą – zaczerwienienie skóry, nadmierne złuszczanie naskórka.

Grzybica paznokci powoduje zażółcenie się płytki paznokciowej, jej kruszenie się i odkształcenie, a także bardzo nieprzyjemny zapach stóp.

Infekcje stóp i paznokci: kurzajki wirusowe

Kurzajki wirusowe (brodawki wirusowe) wywołane są przez zakażenie wirusem HPV. Są to płaskie lub wypukłe zmiany. Przyjmują kolor cielisty, żółty, a niekiedy zielono-szary. Zdarza się, że podczas ich ucisku pojawia się ból. Kurzajki mogą występować pojedynczo lub w grupach.

Zakażenie ran i skaleczeń na stopach

Rana to przerwanie ciągłości skóry, która chroni wnętrze organizmu przed światem zewnętrznym – w tym drobnoustrojami. W takiej sytuacji znacznie wzrasta ryzyko infekcji, szczególnie bakteryjnych. Zakłócają one proces gojenia się rany, a także są przyczyną stanu zapalnego, ropnej wydzieliny i innych powikłań.

Jak uniknąć infekcji stóp i paznokci?

Patogeny odpowiedzialne za infekcje stóp i paznokci bardzo łatwo przenoszą się z osoby chorej na zdrową, ale nie tylko. Zagrożenie stanowią również skażone powierzchnie i przedmioty. Są to m.in. podłogi, kafelki, ręczniki, buty, przybory higieniczne. Najczęściej do zakażenia dochodzi w miejscach publicznych – na basenach, w saunach, przymierzalniach, szatniach.

Korzystając z miejsc publicznych, należy pamiętać, aby unikać chodzenia boso. Wystarczy zaopatrzyć się w klapki. Nie należy także stosować wspólnych ręczników i przyborów higienicznych oraz nie mierzyć butów w sklepie na gołą stopę. W przypadku miejsc, gdzie konieczne jest wypożyczenie obuwia (np. kręgielnia), wskazane jest stosowanie środków ochrony osobistej (np. w postaci specjalnych jednorazowych skarpetek).

Profilaktyka powinna obejmować nie tylko miejsca publiczne, ale również miejsce zamieszkania. Wystarczy, że jeden z domowników ma infekcję stóp. Każda osoba powinna mieć swój ręcznik i przybory higieniczne. Nie należy także pożyczać butów.

Osoby, które cierpią na schorzenia sprzyjające infekcjom stóp, powinny rozpocząć ich terapię. Mowa m.in. o nadpotliwości. W przypadku przechorowania choroby zakaźnej, zalecana jest dezynfekcja obuwia.

Nie można zapominać o codziennej higienie stóp. Zalecane jest ich mycie pod bieżącą wodą i stosowanie delikatnych preparatów myjących. Szczególnie istotne jest dokładne osuszenie skóry – szczególnie między palcami. Wilgoć sprzyja namnażaniu się patogenów. Skarpety należy zmieniać codziennie. Warto zadbać o to, aby były wykonane z naturalnych, oddychających materiałów.

Jeżeli na stopach obecne są rany i otarcia, konieczne jest zabezpieczenie ich odpowiednim opatrunkiem. Dzięki temu drobnoustroje mają utrudnione przedostanie się do ich wnętrza.

Infekcje stóp i paznokci – kiedy udać się do podologa?

Infekcje stóp i paznokci wymagają terapii pod okiem specjalisty. Na konsultację podologiczną należy udać się niezwłocznie po zaobserwowaniu niepokojących objawów. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym krótszy czas jego trwania i mniejsze ryzyko powikłań.

Podolog przeprowadza badanie podologiczne i na jego podstawie stawia diagnozę. Niekiedy kieruje Pacjenta na dodatkowe testy (np. badanie mykologiczne), aby uzyskać informację, jaki patogen odpowiada za infekcje. Następnie planuje i wdraża indywidualną terapię. Podolog dysponuje różnymi metodami i zawsze wybiera taką, która ma największe szanse na powodzenie. W terapii można zastosować m.in. preparaty o działaniu miejscowym, ale też np. laseroterapię lub jonoforezę.